Zeytingiller familyasından; Akdeniz havzasında, makilerde yabani olarak yetiÅŸen, fakat bütün Akdeniz bölgelerinde yetiÅŸtirilen, yaprak dökmeyen, eÄŸri, büyük gövdeli, sık dallı, 5-20 m yüksekliÄŸinde uzun ömürlü bir aÄŸaçtır. Yaprakları yeÅŸil renkli olup, derimsi ve karşılıklı diziliÅŸlidir. Çiçekleri beyazımsı sarı renkli olup, salkım durumundadır. Meyve önceleri yeÅŸil, olgunlaÅŸtığı zaman parlak siyah renklidir. | devamı

Gülgiller familyasından; 2-3 metre boyunda bir aÄŸaçcıktır. Yaprakları 5-7 parçalıdır. Çiçekleri pembe veya beyazdır. Olgun meyvelerine kuÅŸburnu denir. İçeriÄŸinde ÅŸekerler, organik asitler ve C vitamini vardır.  devamı»

Nargiller familyasından; Akdeniz bölgesinden Japonya’ya kadar yabani olarak yetiÅŸen canlı kırmızı çiçekli, dört köşe dallı, hafifçe dikenli bir aÄŸaçcıktır. Yaprak kenarı ve sapı kırmızımtıraktır. Çiçekleri parlak kırmızıdır. Meyvesi (Nar); portakal büyüklüğünde, esmer kırmızı renkli, çok tohumludur. Yenen kısmı, tohumlarının etli ve bol usareli kısmıdır. AÄŸacın gövde, kök ve dal kabukları; | devamı

Mersingiller familyasından; daima yeÅŸil çalı veya 2-5 metre boyunda bir aÄŸaçcık olan bir bitkidir. Yaprakları deri gibi serttir. Çiçekleri beyazdır. Kokusu güzeldir. 100 kadar türü vardır. Yabani mersin Akdeniz çevresinde yetiÅŸir. Meyvesine de mersin denir. Küçüktür. Tatlı bahratlı ve kokuludur. Yenir. Yapraklarında ve çiçek dallarında reçine, tanen, sinaol, terpen, mirtol, pinen gibi maddeler vardır. Meyvelerinde ise | devamı

Zambakgiller familyasından; çalı veya yarı çalı halinde odunsu, çoÄŸu sarılıcı, bazı türleri de otsu olan Asya, Afrika ve Akdeniz bölgesinde yetiÅŸen bir bitkidir. Yaprakları pul gibi ve almaşık diziliÅŸlidir. Çiçekleri küçüktür. Renkleri yeÅŸilimsi veya beyazdır. Meyveleri üzümsüdür. 150 kadar türü vardır. Tıbbi kuÅŸkonmaz Trakya ve DoÄŸu Anadolu’da yabani olarak yetiÅŸir. Çiçekleri sarımsı yeÅŸildir. Meyvesi | devamı

Ä°kiçenekliler sınıfının, kediotugiller familyasından; kökü az etli, çok yıllık bir otsu bitkidir. Boylarına göre iki gruba ayrılır. Bir kısmının boyu 5-50 santimetre kadardır. DiÄŸerleri ise, 2 metreyi bulabilirler. En yaygın türü tıbbi kediotudur. Yurdumuzda büyük yapraklı kediotu, küçük kediotu ve daÄŸ kediotu gibi türleri vardır. Tıbbi kediotu : Avrupa ve Kuzey Asya’da yabani olarak yetiÅŸir. Öneminden ötürü | devamı

Gülgillerin örneÄŸi olan bitki ve bunun çiçeÄŸidir. Bir çok çeÅŸidi vardır. Bunlar; kokusu, rengi, ÅŸekli, iriliÄŸi ve ufaklığı bakımından birbirinden ayrılır. En çok görülen çeÅŸitleri; sarı gül, van gülü, yediveren gülü, Yabani gül ve Åžam gülüdür. Pembe gülün taze çiçeklerinden gülsuyu ve gül esansı elde edilir. İçeriÄŸinde geraniol, rodinol, eugenol, citronel ve feniletilalkol vardır. Hekimlikte çiçeklerinin | devamı

Gülgillerden; yol kenarında ve çayırlarda yetiÅŸen 40-70 santimetre boyunda yabani bir bitkidir. Yaprakları beÅŸparmak ÅŸeklindedir. Rozete benzer. Gümüşi renktedir. Uzun saplı çiçekleri, yaprakların arasından çıkar. Altın sarısı rengindedir. Yaprak ve kökleri Temmuz, AÄŸustos aylarında toplanıp kurutulur.  devamı»

Gülgillerden; çayırlarda, ormanlarda yetiÅŸen ve türlü çeÅŸitleri olan bir yabani bitkidir. 5-7 parçalı olan yaprakları büyüktür. Kökü geniÅŸtir. Çiçekleri; ufak yıldız ÅŸeklinde olup, yeÅŸilimtıraktır. Mart-Temmuz ayları arasında toplanıp, kurutulur.  devamı»